Ευρισκόμενος κατά το πέρας της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης για προσωπικές υποθέσεις στην συμπρωτεύουσα – την πάλαι ποτέ Συμβασιλεύουσα, είχα την ευκαιρία να εμβαθύνω στο τι εστί σήμερα πολυπολιτισμικότητα. Πώς η «τουριστολιγούρα»  μπορεί να μας καταντήσει γελοίους στα μάτια των ίδιων των επισκεπτών. 

Ας αναφέρω αρχικά κάποια στοιχεία για την πολυπολιτισμικότητα της Θεσσαλονίκης μας κατά τα πρό της απελευθερώσεως χρόνια.

Μέχρι το 1912 στην ιστορική πόλη της Θεσσαλονίκης διέμεναν διαφόρων ¨φυλών¨ άνθρωποι. Χριστιανοί, μουσουλμάνοι, Εβραίοι και Αρμένιοι ήταν οι κυριότερες ¨φυλές¨ που κατοικούσαν και ζούσαν αρμονικά στην πλούσια σε πολιτισμό νύμφη του Θερμαϊκού.

Ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός χαρακτήριζε την Θεσσαλονίκη και όλοι οι κάτοικοί της ζούσαν με τα δεδομένα αυτού του πολιτισμού παρά τις πολλές δυσκολίες της τουρκοκρατίας. Υπήρχε σεβασμός από όλες τις φυλές των ανθρώπων στην μακραίωνη ιστορία αυτού του τόπου.

Αν δούμε και οικοδομικά την πόλη σε φωτογραφίες προ του 1917 θα καταλάβουμε το πόσο πραγματικά όμορφη ήταν τότε όπως και τα χαρακτηριστικά που διέσωζε μέχρι και τότε ως παρακαταθήκη 5 πολιτισμών, του Αρχαιοελληνικού, του Ρωμαϊκού, του Βυζαντινού, του Οθωμανικού αλλά και του νεοελληνικού. Η πυρκαγιά όμως του 1917 κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος από την αίγλη των πολιτισμών που έφερε. Κάηκε σύμφωνα με έγκυρες πηγές το 30% των κτηρίων, ενώ έμεινα άστεγοι 70.000 Θεσσαλονικείς. Από το 1917 μέχρι σήμερα η ανοικοδόμηση που επακολούθησε την πυρκαγιά άλλαξε την όψη της πόλης. Ελάχιστα πλέον είναι τα κτήρια που θυμίζουν την παλιά Θεσσαλονίκη. Όποιος είχε την ευκαιρία να δει τις παλιές φωτογραφίες βλέποντας και την σημερινή πραγματικότητα, έχει στο νου του το ρητό ¨περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα να κλαις!¨ Η σημερινή Θεσσαλονίκη πλέον δεν θυμίζει σχεδόν τίποτα από το ένδοξό της παρελθόν. Σήμερα μπορεί κανείς να αντιληφθεί το μέγεθος του χαμένου πολιτισμού βλέποντας μόνο τους Βυζαντινούς της Ιερούς Ναούς, κάποια ερείπια Ρωμαϊκών κτηρίων, μετρημένα ιδιωτικά σπίτια και ελάχιστα – μετρημένα ίσως στα δάχτυλα της μιας παλάμης άλλα δημόσια κτήρια. Ειδικά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η τσιμεντοποίηση επικράτησε και στην Θεσσαλονίκη μας. Ελάχιστα νεοκλασικά κτήρια υπάρχουν πλέον, κυρίως ευρισκόμενα στην περιοχή της πλατείας Αριστοτέλους και στην παραλιακή λεωφόρο.

Στην τελευταία όμως επίσκεψή μας στην αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη πάθαμε ένα πολιτισμικό σοκ! Είδαμε «στολισμένη» την πόλη με κινέζικα φαναράκια ερυθρού μάλιστα χρώματος… Ο λόγος αυτού του «στολισμού» ήταν η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης και η τιμώμενη σε αυτήν χώρα, που ήταν η Κίνα.

Πιστεύουμε τις ανακοινώσεις στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, πως εφέτος είχε μεγάλη επιτυχία η Διεθνής Έκθεση και πως οι επισκέπτες ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Πολύ ωραία μέχρι εδώ! Τίμησε η όμορφη Θεσσαλονίκη όμως τους Κινέζους επιχειρηματίες με τα φαναράκια που αντιπροσωπεύουν την χώρα τους; Θα έχουν να θυμούνται οι Κινέζοι επισκέπτες της Θεσσαλονίκης στολισμένη με τα ερυθρά δικά τους φαναράκια; Πόσο εντύπωση μπορεί να τους έκανε αυτή η εικόνα; Το μειδίαμα ειρωνείας φαντάζομαι πως δεν έλλειψε από τα χείλη τους! Μήπως δεν είναι απλά η ιδέα μου αλλά είναι κοινώς αποδεκτό ότι το θέαμα ήταν πολύ ¨κίτς¨; Πως θα φάνταζε στους Έλληνες επισκέπτες της Κίνας αν επισκεπτόμενοι το Πεκίνο και την ¨Απαγορευμένη Πόλη¨ αντίκριζαν τσολιάδες; Δεν θα ήταν γελοίο το θέαμα; Η λογική νομίζω λέει, πως κάποιος που επισκέπτεται έναν τόπο θέλει να μάθει την τοπική ιστορία, τις τοπικές παραδόσεις, τα τοπικά ήθη και έθιμα, να δοκιμάσει την τοπική γαστρονομία. Ελπίζω οι «επαΐοντες» αρμόδιοι κατά την υποδοχή των Κινέζων επισκεπτών να τους κέρασαν κρασί, τσίπουρο και χοιρινό σουβλάκι και όχι Μπαΐτζιoου - Βáijiǔ - 白酒, βατραχοπόδαρα - field chicken, και κρέας σκύλου…

Ας ελπίσουμε, αφού ολοκληρώθηκε η Δ.Ε.Θ., οι αρμόδιοι που «στόλισαν» την πόλη να την ξεστολίσουν κιόλας, για να μην συνεχίσει να προσβάλει η εικόνα του «στολισμού» όχι μόνο την αισθητική μας αλλά κυρίως την ιστορία και παράδοση του ευλογημένου αυτού τόπου!

Έμαθα πως του χρόνου τιμώμενη χώρα στη Δ.Ε.Θ. θα είναι οι Η.Π.Α. Ελπίζω οι «επαΐοντες» αρμόδιοι να μην γεμίσουν την πόλη με Ινδιάνους, καουμπόηδες και Αμερικάνικες σημαίες και τότε...       

 

designed by: Κώστας Χριστοδούλου