Η Νιγρίτα ως πρωτεύουσα σήμερα της περιοχής της αρχαίας Βισαλτίας τίμησε σήμερα 12 Ιουνίου την μνήμη ενός γόνου της, ο οποίος κατά τα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας μαρτύρησε μη δεχόμενος να αλλάξει την Αγία Πίστη του Χριστού. Έτσι με τη Χάρη του Θεού στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας την Δευτέρα το απόγευμα 11 Ιουνίου τελέστηκε Αγρυπνία, η οποία ολοκληρώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης 12 Ιουνίου.

Ποιός ήταν όμως ο Άγιος Βενέδικτος... 

Ο Άγιος Βενέδικτος συγκαταλέγεται στη μεγάλη χορεία των νεομαρτύρων πού η δράση τους χρονικά τοποθετείται στην δύσκολη και μακρόχρονη περίοδο της Τουρκοκρατίας. Γεννήθηκε στο χωριό Έζιοβα, το σημερινό χωριό Δάφνη της επαρχίας Βισαλτίας του Νομού Σερρών ή στο γειτονικό χωριό Αμούρ μπέη, σημερινό χωριό Καστανοχώρι. Η σύγχυση για τον ακριβή τόπο γέννησης του Αγίου είναι δικαιολογημένη, γιατί ανάμεσα στα δύο χωριά η Μονή Κωνσταμονίτου του Αγίου Όρους, η οποία σύμφωνα με τα πρακτικά της διατηρούσε μετόχι σ’αυτό το μέρος, αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο ή στον Προφήτη Ηλία, πού χρονολογούνταν από το 1511. Το μετόχι είχε στην κυριότητά του καλλιεργήσιμες εκτάσεις και μύλους και αξιοποιούνταν από την Μονή μέχρι το 1932. Στην περιοχή του Στρυμώνα πολλές Μονές του Αγίου Όρους διατηρούσαν μετόχια, καθώς η περιοχή των Σερρών και η Χαλκιδική αποτελούν τις φυσικές διεξόδους των Μονών. Φυσικό ήταν η ύπαρξη του μετοχίου της Μονής Κωνσταμονίτου να σταθεί αφορμή να αναπτυχθούν στενοί δεσμοί ανάμεσα στους κατοίκους της περιοχής και τούς μοναχούς της Μονής, καθώς πολλοί θα ήταν οι ντόπιοι πού θα εργάζοντας στα κτήματα του μετοχίου.

Ο Άγιος Βενέδικτος είναι πιθανόν να γεννήθηκε λίγο πρίν την επανάσταση του 1821, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία γέννησής του. Σε νεαρή ηλικία πήγε μαζί με τον πατέρα του στο στην Μονή Κωνσταμονίτου. Εκεί ο πατέρας του έγινε δόκιμος και στη συνέχεια εκαρημοναχός, ενώ ο Βενέδικτος στάλθηκε στον Πολύγυρο να φοιτήσει στο σχολείο. Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε στη Μονή Κωνσταμονίτου και εκάρη μοναχός και έπειτα από πολλά χρόνια χειροτονήθηκε ιερέας. Στη Μονή ο Άγιος διακόνησε σε πολλά διακονήματα. Οι ανάγκες της Μονής ανάγκασε την αδελφότητα να στείλει τον Βενέδικτο μαζί και με άλλους πατέρες στο μετόχι πού είχε στην περιοχή της Καλαμαριάς στη Θεσσαλονίκη. Η επανάσταση του 1821 ανάγκασε τούς πατέρες να εγκαταλείψουν το μετόχι. Ο Βενέδικτος συνελήφθη από την φρουρά του Ρουμπούτ Πασά και οδηγήθηκε μαζί με πολλούς μοναχούς από την περιοχή στη Θεσσαλονίκη. Στις 12 Ιουνίου του 1821 έπειτα από φρικτά βασανιστήρια αποκεφαλίστηκε μαζί με πολλούς άλλους μοναχούς.

Σύμφωνα με την διήγηση του Βίου του, την νύχτα μετά το μαρτύριο επάνω από τα άταφα λείψανα των μαρτύρων έλαμπε ένας φωτεινός σταυρός. Οι στρατιώτες πού παραφυλούσαν μόλις αντίκρυσαν το θαυμαστό αυτό γεγονός αισθάνθηκαν δέος και το ομολόγησαν στους χριστιανούς. Το θαυμαστό αυτό γεγονός έδωσε την αφορμή στους Τούρκους να επιτρέψουν στους χριστιανούς να θάψουν τα λείψανα των μαρτύρων. Δεν έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες για τόπο όπου ετάφη το λείψανο του Αγίου Βενεδίκτου και των άλλων μαρτύρων, ή για πιθανή ανακομιδή του. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουνίου, ημέρα του μαρτυρίου του.

 

Πηγή: https://www.imsn.gr/%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1/

 

designed by: Κώστας Χριστοδούλου