
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης σήμερα 6 χρόνων από την ημέρα που ο Πρωτοπρεσβύτερος Παύλος Κοσατζής έφυγε από αυτή την ζωή και μετέβη στο Ουράνιο Θυσιαστήριο μάς δίνεται η ευκαιρία να τον θυμηθούμε με σεβασμό και συγκίνηση. Η θύμηση δεν μπορεί να μην συνδυάσει τον συνεφημέριο, συνάδελφο και συνεργάτη του για 35 χρόνια στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας, τον π.Μιλτιάδη Ιλαρίδη.
Υπάρχουν άνθρωποι που συνδέουν το όνομά τους με την ιστορία ενός τόπου και μένουν ζωντανοί στη μνήμη των κατοίκων του. Τέτοιοι υπήρξαν οι αείμνηστοι προκάτοχοί μας π.Μιλτιάδης και π.Παύλος, οι οποίοι συνυπηρέτησαν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας για πάρα πολλά χρόνια. Αυτοί μάς υποδέχθηκαν στο Ναό, μάς κατήχησαν, μάς συμβούλεψαν, μάς φρόντισαν, μάς νουθέτησαν, μάς πάντρεψαν, προέπεμψαν τους προγόνους μας και πολλά άλλα.
Δύο Κληρικοί με διαφορετική προσωπικότητα και με έντονα τα χαρίσματά του ο καθένας, αλλά με κοινό όραμα και αποστολή: την αγάπη προς τον Θεό, την Εκκλησία και τον συνάνθρωπο.
Ο πατέρας Μιλτιάδης Ιλαρίδης γεννήθηκε στη Νιγρίτα στις 22 Σεπτεμβρίου 1931. Από νεαρή ηλικία συνδέθηκε με την Εκκλησία και ιδιαίτερα με τη βυζαντινή μουσική, στην οποία είχε ιδιαίτερη κλίση και κατάρτιση. Υπηρέτησε ως Ιεροψάλτης σε διάφορους ναούς της περιοχής των Σερρών και κυρίως στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας, ενώ στις 29 Ιανουαρίου 1967 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 5 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους Πρεσβύτερος, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Νιγρίτας. Αφιέρωσε τη ζωή του στην ιερατική διακονία, υπηρετώντας με πίστη και αφοσίωση, ως Προϊστάμενος του Ναού και Αρχιερατικός Επίτροπος Νιγρίτας. Ήταν προσιτός και αγαπητός στους ανθρώπους. Κοντά του μάθαμε πολλά στοιχεία της τοπικής ιστορίας, για εκκλησιαστικά πρόσωπα και γεγονότα, πληροφορίες που δεν βρίσκονται στα βιβλία. Υπήρξε στενός και άμεσος συνεργάτης 2 Μητροπολιτών Σερρών και Νιγρίτης, του Μακαριστού Κωνσταντίνου Β΄ (Καρδαμένη) και του Μακαριστού Μαξίμου (Ξύδα). Αλησμόνητη είναι η σοφία του, μέσα ακόμα και από απλές συζητήσεις κατάφερνε να μας περάσει τόσο μεγάλα νοήματα, που ήταν οι συμβουλές και προτροπές του για το μέλλον, το οποίο είναι σήμερα παρόν! Δεν θα υπερβάλαμε αν λέγαμε πως ήταν η προσωποποίηση της έκφρασης «άνθρωπος παλιάς στόφας», ένας γνήσιος Παπάς με όλα τα πολύτιμα χαρακτηριστικά της παλιάς γενιάς των παπάδων! Εκοιμήθη την 3η Αυγούστου 2010.
Ο πατέρας Παύλος Κοσατζής γεννήθηκε στα Ίβηρα Βισαλτίας στις 6 Ιανουαρίου 1935. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε την εκπαίδευση στο ιδιωτικό γυμνάσιο Σερρών ως θεολόγος καθηγητής αλλά και στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Νιγρίτας. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 29 Αυγούστου 1964 και πρεσβύτερος την επόμενη ημέρα. Εκτός από τα ιερατικά του καθήκοντα, ανέπτυξε σημαντική φιλανθρωπική και πνευματική δράση. Για πολλά χρόνια ασχολήθηκε με το Ενοριακό Φιλόπτωχο Ταμείο, ενώ ιδιαίτερη ήταν η προσφορά του στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως. Ασχολήθηκε, μετά την συνταξιοδότησή του, με τη μετάφραση λειτουργικών κειμένων στη νεοελληνική γλώσσα. Οι γνώσεις του ήταν ποικίλες και αστείρευτες. Ομολογουμένως ήταν εγκρατής θεολόγος αλλά και εμβριθής φιλόλογος, άνθρωπος λόγιος. Πολλές φορές, μετά τον Εσπερινό, βγαίνοντας από την Εκκλησία μάς έκανε μαθήματα και αστρονομίας, δείχνοντάς μας στον έναστρο ουρανός, ονομαστικά, τους αστερισμούς και τους πλανήτες. Μαζί με τον π.Μιλτιάδη διέσωσαν την λειτουργική παράδοση αλλά και το τυπικό της Εκκλησίας, καθαρίζοντας ο ίδιος νεωτερισμούς και καινοτομίες. Μάς έλεγε πως κάποιες χρονιές, ως εκπαιδευτικός, παρότι θεολόγος, τού είχαν ανατεθεί το σύνολο των μαθημάτων μιας τάξης του Γυμνασίου, με εξαίρεση 1-2 μαθήματα. Ήταν επιεικής αλλά και όπου επιβάλλετο αυστηρός! Ανέπαυε στο Πετραχήλι του χιλιάδες ανθρώπους από τη Νιγρίτα, την επαρχία Βισαλτίας, από όλο το νομό Σερρών αλλά κι από αλλού. Μέχρι σχεδόν τις τελευταίες του στιγμές η παρουσία του στις καθημερινές Ιερές Ακολουθίες ήταν αδιάκοπη και για εμάς δεδομένη και ευεργετική! Εκοιμήθη την 20η Νοεμβρίου 2020.
Οι δύο Ιερείς υπηρέτησαν επί δεκαετίες τη Νιγρίτα, αλληλοσυμπληρώνοντας ο ένας τον άλλο. Βρέθηκαν δίπλα στους ανθρώπους στις χαρές αλλά και στις λύπες τους, βάπτισαν παιδιά, ευλόγησαν οικογένειες, παρηγόρησαν πονεμένους και στήριξαν με τον τρόπο τους γενιές Νιγριτινών στην πορεία της ζωής τους. Η μακρόχρονη κοινή τους διακονία στον Ιερό Ναό μας αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο της εκκλησιαστικής ιστορίας της Νιγρίτας.
Σήμερα, για όσους είχαμε την ευλογία να τους γνωρίσουμε, η μνήμη τους παραμένει ζωντανή και η προσφορά τους αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές των Ιερέων. Τους θυμόμαστε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη για όσα προσέφεραν στην Εκκλησία, σ΄εμάς και στον τόπο μας.
Ας είναι αιωνία η μνήμη των δύο προκατόχων μας.
Βίντεο από την Χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία συλλειτουργούντων των Μακαριστών

2004 Αγιασμός με την ευκαιρία της παρουσίας του λειψάνου εκ της χειρός του Αγίου Γεωργίου

2η ημέρα Πάσχα 2006

Από τα θυρανοίξια του Παρεκκλησίου της Παναγίας Ελεούσης της Νιγριτινής

Στα εγκαίνια του νεοανακαινισμένου Επισκοπείου Νιγρίτας 5-11-2006

Μεγάλη Παρασκευή 2009, στην κεντρική πλατεία Νιγρίτας κατά την συνάντηση των Επιταφίων των 2 ενοριών

Μετά το πέρας της Χριστουγεννιάτικης Θείας Λειτουργίας του 2005 στον Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου (Από όπου και το βίντεο παραπάνω)


